നമ്മുടെ ലോകം

നീ പറഞ്ഞതുപോലെ
ലോകം വിശാലമാണ്..
എനിക്ക് നിന്നെയും
നിനക്കെന്നെയും
കാണാനാവാത്തത്ര
വിശാലമായിരിക്കുന്നു
നമ്മുടെ ലോകം...

സ്വപ്നം

എന്റെ സ്വപ്നമേ...
നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ ..

സൂര്യന്റെ കോപം..
വിശക്കുന്ന വയറുകള്‍ ..
ചിരിക്കാത്ത കുട്ടികള്‍ ...
കച്ചവടക്കണ്ണുകള്‍ ...
അകലുന്ന റെയില്‍പ്പാളങ്ങള്‍...
മഴ കാത്തു കിടക്കുന്ന മരുഭൂമി...
പകലുകള്‍ മുഴുവന്‍
യാഥാര്‍ത്യങ്ങള്‍ കൊന്നോടുക്കുമ്പോഴും
നീ തന്നെ മൃതസഞ്ജീവനി !

മടിയിലിരുത്തി കഥകള്‍ പറഞ്ഞു
പ്രതീക്ഷകള്‍ വളര്‍ത്തി...
ഈ ചവര്‍പ്പ് നെല്ലിക്കയും
കൊതിയോടെ തിന്നാന്‍ പഠിപ്പിച്ചത് നീയല്ലേ..
തിരകള്‍ മേഘങ്ങളേ സ്പര്‍ശിക്കുമോ എന്നറിയില്ല
എങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകളില്‍
നീ ആകാശത്തെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നു
ഒടുങ്ങാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ..
സമൃദ്ധിയുടെ ആകാശം..
അറ്റമില്ലാതാതാണ്  നിന്റെ  വഴിയെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
നിന്നിലൂടെ നടക്കാന്‍ എന്റെ മനസ്സ് കൊതിക്കുന്നതെന്തേ..
ഭ്രാന്തമായ ആവേശം കൊണ്ടോ
അതോ ജീവിതത്തോടുള്ള അമിതമായ സ്നേഹം കൊണ്ടോ...

ഒരു കൊച്ചുയാത്ര

ജനലഴികള്‍ ഭേദിച്ച്

ഒരു മഴതുള്ളി

എന്നെ വന്നു തൊട്ടുപോയി

ഇനിയൊരു യാത്ര പോകാം

അവയോടൊപ്പം ചിന്നിച്ചിതറി

തിരിച്ചുവരാന്‍ മൂകമാം

ഒരു കൊച്ചു യാത്ര

എല്ലാം നല്ലതിന്

എന്റെ മൌനത്തില്‍

നിന്റെ വാചാലത കുടിയേറിയതും

പിന്നീട് നിന്റെ മൌനം

എന്നെ വാചാലയാക്കിയതും

നല്ലതിന് ..

ഇന്നലകളിലെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാന്‍

നീ മഴയായതും

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയില്‍

ഞാനൊരു തടാകമായതും

നല്ലതിന്..

രാത്രി പകലായതും

പകല്‍ രാത്രിയായതും

ഇന്നലെകള്‍..

ഇന്നുകള്‍ക്ക് വഴിമാറിയതും

എല്ലാം നല്ലതിന്

ഇരുട്ട്

ഇരുട്ട് കള്ളന്
ഒരാശ്വാസമാണ്
രാത്രി കിടക്കുമ്പോള്‍
കണ്ണുകള്‍ നനയുമ്പോഴും
ആരും കാണാതെ
ചിരിക്കുമ്പോഴും
എന്നെ തന്നെ
പഴിക്കുംബോഴുമേല്ലാം
ഞാനറിയുന്നു ...
പകല്‍ മുഴുവന്‍
അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നെന്ന്

ജീവിക്കുന്നത്
ചില മണിക്കൂറുകള്‍ മാത്രമെന്ന്

മയില്‍പ്പീലി.....

മയില്‍പ്പീലി പെറ്റുപെരുകില്ലെന്നറിയാം
എങ്കിലും ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ചു
ഹൃദയത്തിന്റെ താളില്‍
ആരും കാണാതെ ആകാശം കാണാതെ
നിനവിന്റെ ഒരു തുണ്ട് മയില്‍പ്പീലി....!

ചില്ലുജാലകം

ചില്ലുജാലകം ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന
മഴത്തുള്ളികളെ കണ്ടു കൊതിച്ചിരിക്കാം

അതിനറിയില്ലല്ലോ നാളെ അത്

വീണ്ടും തനിച്ചാവുമെന്ന്...........